kattenman@2009
Hoofdstuk 19
Dat was
me het avontuur wel met al die zwarte pieten.
Nadat we
weer alleen waren, want baasje ging weer weg zoals iedere dag,
gingen we
beide op de vensterbank liggen in de hoop een zwarte piet te zien.
Kleintje
zag opeens iets klein en wit voorbij zweven.
Ik
miauwde dat het wel aan zijn ogen zou liggen.
Totdat ik
het ook zag, het werden er meer en meer.
Als het
de grond raakte bleef je zien waar het lag, heel vreemd.
Het
duurde niet lang of we konden de huizen aan de overkant niet meer zien,
de lucht
was bezaaid met die witte dingen die op de grond bleven liggen.
Het werd
witter en witter, alles was binnen korte tijd bedekt met dat witte spul.
Tegen de
tijd dat baasje moest terugkomen en het al donker zou moeten zijn,
was het
helemaal niet zo donker, integendeel, het leek wel of dat witte spul licht gaf!
Toen
baasje thuiskwam zagen wij precies waar hij had gelopen.
Baasje
deed de deur open en klopte zijn jas af, al dat witte spul vloog op de grond.
Maar hoe
vreemd, hier bleef het niet liggen, het was meteen weer verdwenen.
We
snapten er niets van.
Baasje
deed de deur naar ons buitenplaatsje open en kijk, ook hier was alles wit.
Toen wij
voorzichtig buitenkwamen kreeg ik van dat witte spul op mijn hoofd.
Dat was
koud, ik schudde mijn hoofdje en hup alles was er weer vanaf.
Ik rook voorzichtig
aan dat witte spul, en moest meteen niezen.
Mijn
voetjes werden ook koud, maar ik vond dat witte spul wel interessant.
Leuk om
te spelen dacht kleintje en wierp met zijn pootje wat
van dat
witte spul op mijn ruggetje.
Dat kon ik
ook en even later waren wij heerlijk in dat witte spul te spelen.
Nadat we
uitgespeeld waren gingen we naar binnen om te eten.
Allebei
waren we nat en dat witte spul was verdwenen.
Ik likte
mijn vachtje weer mooi en ging heerlijk bij de kachel slapen.
Er gingen
een paar weken voorbij toen baasje niet op de normale tijd ging slapen.
Wel
hoorden we de hele avond al knallen en zagen we overal wat lichtflitsen maar
dat vonden we niet erg.
Op een
gegeven moment ging iedereen naar buiten en binnen een paar minuten
was het
geknal en geflits echt overal.
De ene
knal was nog harder dan de vorige, ik was er niet bang voor.
Tenslotte
zat ik veilig achter het raam te kijken naar dat alles.
Ik
bedacht toen dat het wel eens die jaarwisseling zou zijn, vandaar al dat
geknal.
Het
geknal en geflits duurde een hele poos, ik was allang in dromenland, toen
baasje thuiskwam.
Hij aaide
ons allebei even en ging meteen slapen.
Omdat het
lekker warm op bed was kwamen kleintje en ik er gezellig bij liggen.
Zo
sliepen wij een hele tijd, het was allang licht, toen baasje wakker werd.
Baasje
was net zijn bed uit toen de bel ging, benieuwd wie dat zou zijn liep ik alvast
naar de deur.
Kleintje
was ondertussen weer op bed gekropen, angstig als zij was.
Het waren
twee mensen die ik ondertussen wel kende dus begroette ik hen ook.
De hele
dag ging de bel en kwamen er mensen en gingen na een poosje weer weg.
Ik was
blij toen het weer avond was en we weer met zijn drieën waren.