HOOFDSTUK 48
kattenman@2005
Het is nog steeds zomer, zeggen
ze tenminste.
Op een dag kwam baasje ’s avonds
plotseling thuis, wij hadden de auto niet eens gehoord, en meteen merkten wij
dat er iets aan de hand was.
Wij katten merken meteen als er
iets niet goed is.
Baasje gooide zijn jas op de
bank en ging stilletjes zitten.
Dat was helemaal niets voor
baasje, altijd waren wij er om een aai over ons kopje te krijgen!
Ik sprong meteen bij baasje op
de bank en begon om aandacht te vragen, ik miauwde wel of er wat aan de hand
was maar dat begreep baasje toch niet.
Ik kreeg wat flauwe aaitjes over
mijn kopje en kleintje, die inmiddels ook op de bank was gesprongen, kreeg ook
haar aandacht.
Baasje was er met zijn gedachten
niet bij, dat kon je aan alles merken.
Gezamelijk besloten we, zonder
een miauw te hebben gewisseld met elkaar, om baasje goed in de gaten te houden.
Even later stond baasje op en
wisselde de waterbak.
Normaal zou baasje ook onze
voedselbakjes vullen, maar nee hoor hij ging weer zitten!
Baasje zocht echt zijn kluts,
die was ie echt helemaal kwijt.
Na lang aandringen van ons
snapte hij eindelijk dat wij niet alleen dorst maar ook honger hadden.
Eindelijk werden onze
voedselbakjes weer gevuld en kregen wij een aai over onze bolletjes.
Hongerig als wij altijd zijn
aten wij gulzig van onze voedselbakjes.
Dat duurde maar heel even want
wij beiden misten iets.
Er was geen geluid van de TV of
de radio, helemaal niets, alles was heel stil.
Ik had eigenlijk niet zo’n erge
honger en ook kleintje staakte haar gesmul en keek vragend naar baasje.
Die zat weer stilletjes op de
bank en keek strak voor zich uit.
Ik sprong dus op de bank, want
wie weet had baasje mij nodig.
Meteen kreeg ik een paar
liefdevolle aaien over mijn ruggetje en al snel knorde ik van vreugde.
Ook Kleintje kwam al snel en ook
zij werd telkens geaaid.
Dat duurde een hele lange tijd
en ik sliep al bijna toen baasje heel zachtjes opstond en de tv aandeed.
Eindelijk weer wat geluid in
huis!
Het was al donker en kleintje en
ik lagen nog steeds naast baasje op de bank genietend van de aandacht die wij
kregen.
Plotseling stond baasje op en
meteen wist ik, we gaan verder slapen in de slaapkamer.
Natuurlijk had ik gelijk want
het duurde niet lang of baasje lag ook in bed met ons twee naaast hem aan
iedere kant.
De volgende dag stond baasje
veel vroeger op dan normaal en ging eten, ons verzorgen en weg was ie.
Wij spitsten onze oren maar
konden alleen zijn voetstappen horen, geen geluid van de auto.
Baasje kwam ook veel later dan gewoon
thuis, het was al bijna donker!
Vlug verzorgde hij ons eerst om
daarna zelf wat te eten.
De avond was heel erg vlug
voorbij en ook de avonden daarna waren erg vlug voorbij.
Elke avond sliepen wij naast
baasje op bed om er zeker van te zijn dat alles okee was.
Enkele weken gingen voorbij tot
plotseling op een dag een auto hoorde stoppen om vervolgens zijn voetstappen te
horen.
Zou baasje zijn kluts terug
hebben?
Het leek er wel op want hij
begroette ons zoals hij normaal altijd doet.
Eerst kleintje, want zij lag op
de voordeurmat te wachten, en vervolgens mij.
Wij kregen onze voedselbakjes
weer op tijd gevuld en, wat was dat nu.
Ik rook vis en wat voor soort
vis!
Baasje had als dank wat zalm
voor ons gehaald die wij dankbaar opaten om ons vervolgens uitgebreid te gaan
wassen.
Snel daarna was het weer bedtijd
zodat wij rustig naar het bed liepen en bijna nog eerder dan baasje in
dromenland waren.
