![]()
HOOFDSTUK 5
achtergrondmuziekje?@kattenman2005
De
volgende dag werd ik wakker doordat ik het heel warm kreeg.
Ik
lag dus lekker in de zon die precies in mijn mandje scheen.
Gelukkig
weet ik dat het warme ding daar buiten zon wordt genoemd.
Ik
besloot om de omgeving binnen maar eens rustig te verkennen.
Zo
te horen aan het gesnurk was baasje nog in dromenland.
Eerst
stapte ik de ruimte in waar baasje naar dat kastje keek met die geluiden
en
mooie kleuren.
Oh
ja dat had ik nog vergeten te vertellen.
De
eerste keer dat het donker werd in mijn nieuwe omgeving, vreemd was dat.
Baasje
deed iets en plotseling werd het weer licht, alleen was dat licht anders van
kleur.
Hij
ging ergens op zitten, later begreep ik dat het de bank was, en drukte op een
knopje
van
een kastje dat baasje in zijn hand hield.
In
de hoek van de ruimte hoorde ik plotseling geluiden en zag een heleboel
kleuren.
Ja
ja wij poezen kunnen natuurlijk ook kleuren zien, stel je voor zeg alles alleen
maar
in zwart/wit te kunnen zien, wat saai zou dat zijn.
Plotseling
zag ik iets in dat kastje wat op een poes leek, voorzichtig kwam ik dichterbij.
Dat
was een hele grote poes zeg, veel groter dan ik.
Ook
had die poes een heel andere kleur.
Nieuwsgierig
ging ik voor dat kastje zitten en keek naar dat grote beest.
Ik
ging er eens goed voor zitten om die grote poes eens goed te bekijken.
Ook
hoorde ik allerlei geluiden die ik niet kon thuisbrengen maar mij ergens wel
bekend in
de
oren klonken.
Ik
strekte mijn poot en wilde die poes aanraken.
Die
poes was hard en gaf een licht schokje !!

Wat
was dat nu weer??
Plotseling
hoorde ik baasje vreemde geluiden maken, ik keek om en zag baasje
vreemd
op de bank kronkelen en rare geluiden maken.
Zou
dat ook lachen zijn ??
Ik
dook al in elkaar omdat ik elk moment verwachtte dat baasje van de bank zou
springen
en alle ruimtes zou inrennen.
Nee
hoor, eindelijk leek baasje weer gewoon te worden, alleen zag ik langs beide
ogen
iets glinsteren.
Baasje
hikte nog even, nam zijn bril van de neus en begon in zijn ogen te wrijven.
Nou
als dat lachen was, vreemde manier hoor.
Veel
later begreep ik dat baasje en alle andere wezens die ik mensen moet
noemen
van tobi inderdaad op die manier lachen.
Ik
was dus op onderzoek uit in mijn nieuwe omgeving.
Daar
stond die bank, wat was dat hoog zeg.
Even
meten, afzetten en hup ik zat ook op de bank.
Ik kon
nog hoger, dus hup nog een keer springen.
Prinsheerlijk
lag ik daar bovenop de bank, het zonnetje scheen vlakbij en geduldig wachtte ik
totdat
de zon precies op mijn lijfje scheen.
Heerlijk
wat een leventje zeg, lekker warm was die zon hoor.
Overmand
door geluk liet ik mijn kopje tussen mijn pootjes zakken en even
later
sliep ik.