kattenman@2005

HOOFDSTUK 9

Een paar maanden later, het was inmiddels zomer want de zon scheen heel veel overdag, gebeurde er iets wat mijn hele leventje drastisch zou veranderen.

Het was die dag verschrikkelijk warm evenals die dag ervoor.

Baasje had waarschijnlijk medelijden met mij zo alleen in die snikhete ruimte en geen zuchtje wind de hele dag.

Baasje liet het raam wagenwijd openstaan om iets afkoeling te hebben.

Maar, baasje had er geen rekening mee gehouden dat poezen ontzettend nieuwsgierig zijn.

Ik had net mijn ochtendtukje gedaan en rekte me uit en ging wat eten.

Na het eten viel mijn oog op dat raam dat wagenwijd openstond.

Daar was koelte, binnen was het al aardig warm.

Het was een hoge sprong die ik moest maken maar na zorgvuldig de afstand te hebben berekend en wat met mijn lijfje had geschud …..tjoep daar stond ik in de opening.

Wauw wat een uitzicht, nog veel mooier dan achter het keukenraam.

Afijn, ik nieuwsgierig zoals altijd liep voorzichtig de dakpannen af tot aan de dakgoot.

Oef, die dakpannen waren wel warm hoor en in de dakgoot moest ik bij elke stap die ik zette goed mijn evenwicht bewaren, maar daar had ik mijn staart tenslotte voor.

Ik liep de dakgoot helemaal uit totdat ik niet verder meer kon, ik keek naar beneden, oeff dat was hoog zeg ! !

Gelukkig stond er een boom met veel takken vlak naast me en hup ik sprong op een tak.

Hier was het wel uit te houden, de wind lekker in mijn snuitje en ik dacht zo, ik blijf hier lekker even zitten zo bovenop de tak.

Ik genoot van het uitzicht, alles was toch lekker klein daar beneden zelfs de honden !!

Mijn nieuwsgierigheid won het weer want ik begon er genoeg van te krijgen, ik wilde weten wat er daar nu allemaal gebeurde beneden.

Ik stond op, rekte me uit en ging voorzichtig naar beneden.

Helemaal naar beneden kon ik niet, het laatste stuk moest ik springen.

Goh wat was dat anders dan in die ruimte daar boven, alles rook heel anders.

Ik kwam neuzen en oren te kort om alles te ruiken en te zien.

Ik liep over gras en rook daar allerlei hondengeuren, bah hier moest ik niets van hebben en liep maar weer de stoep op.

Opeens hoorde ik en geluid die ik nog vaag herinnerde toen ik naar deze ruimte werd gebracht.

Het deed vaag denken aan mijn motortje, ik bleef staan en zag een vreemd ding op vier zwarte ronde schijven die het lawaai maakte.

Het vreemde ding kwam mijn kant uit en ik besloot hier niet op te wachten.

Ik liep de hoek om, ging een steegje in weer een hoek om en een lange gang in en toen…..

Ik besefte het opeens , ik was verdwaald.

Ik wist niet meer waar ik heen moest, oh hellepie !!

Alsof dat nog niet genoeg was hoorde ik dichtbij een hond blaffen, dus rende ik in paniek

weg van dit alles.

Het werd in middels al aardig donker en nog steeds had ik mijn huisje niet gevonden, bovendien had ik honger en dorst !!!

Wat nu te doen ? ?

Hongerig liep ik op de tegels, ruikend en zoekend naar een bekende geur.

Niets, helemaal niets wat me bekend in de neus kwam.

Ik liep en liep totdat ik bij een huis kwam die een bekende geur had, die van poezen en katten.

Misschien dat hier iemand wist hoe ik naar huis kon komen.

Ik begon te miauwen om te weten of iemand mij hoorde.

Er werd gelukkig terug-gemiauwd.

Een katten stem miauwde en vroeg wie ik was.

Ik vertelde wie ik was, hoe ik hier was aangekomen en dat ik mijn baasje zocht.

Ik kreeg als antwoord dat hij me niet kon helpen, hij leefde daar met twee poezen en een hond samen met twee mensen.

Jammer, miauwde ik terug en liep weer verder.

Het werd al erg donker en nog steeds had ik niets bekends gevonden.

Gelukkig vond ik een plasje water ergens dat ik meteen oplikte.

Jakkes, dat smaakte niet lekker maar het was tenminste iets dat mijn dorst leste.

De hele nacht bleef ik zoeken, stoep af weggetje uit, laantje in en parkje uit niets, niets en nog eens niets.

Moedeloos ging ik tegen een boom liggen en miauwde heel even heel klagelijk.

Er werd iets op boze toon gezegd door mensen maar daar lette ik even niet op.

Ik was teveel in de war.

Hoe kon ik nu zo dom zijn om mijn huis niet te vinden??

Ik besloot om maar in de boom te klimmen op zoek naar een geschikte plek om te rusten.

Gelukkig vond ik al snel een lekker plekje in de boom en probeerde te slapen wat uiteraard niet lukte,

ik was heel bang en spitste telkens mijn oren als ik iets hoorde.