Hallo
lieve kattenman,
Ik
wil even mijn verhaal kwijt over onze poes Jippe.
Op
zaterdag 11 november verdween onze poes jippe, ze was in eens spoorloos.
Niets
voor haar, want Jippe loopt tig keren op een dag in en uit.
Ik
verwachtte dat ze de dag erna kwam, maar tevergeefs.
Inmiddels
belde ik de dierenambulance en de asiel’s in de buurt af, niemand kon me verder
helpen.
Pfffffffffffff,
dus weer een dag afwachten. Weer belde ik naar de asiel’s en de
dierenambulance, het resultaat was nihil.
We
werden steeds verdrietiger, onze kleine Jippe was weg.
Ik
maakte A 4 tjes met haar foto en haar “personalia”, in de hoop dat mensen haar
zouden zien, misschien zat ze
Wel
bij iemand in de schuur opgesloten. Dus ik verzocht de mensen vriendelijk om
dit te checken.
De
dinsdag had ik de hoop opgegeven, slapeloze nachten en om het uur stonden we
op, om haar te roepen. Zo ging het al
Vanaf
zaterdag 11 november. De dinsdag zijn we nog een keer de hele buurt afgelopen,
en hebben haar naam en haar koos-
Namen
geroepen. Onderweg kwam ik mensen tegen, waar ik mijn verhaal deed. De meeste
waren mensen die een hond
Uitlieten.
Dus ook dierenvrienden. Ze beloofden me uit te kijken!
Ons
gezin was incompleet. De twee andere katten troosten me, en kwamen bij me liggen
als ik weer een verdrietige bui had.
Toen
we bij ons huis aankwamen en het pad opliepen, dacht ik dat ik haar hoorde
miauwen… Ik vroeg mijn zoon of
Hij
het ook gehoord had. Hij had echter niets gehoord. Dus weer een verbeelding van
mijn kant, net zoals ik haar dacht te zien op de vensterbank. We stonden stil
en riepen nogmaals haar naam. En toen…. Hoorde mijn zoon het ook.
Even
later kwam ze met haar lieve kopje door de heg heen, ze sleepte haar
achterpootjes achter zich aan.
Ze
had zich helemaal naar huis gesleept. Ik heb gehuild van geluk en verdriet
tegelijk.
We
zijn met haar naar de dierenkliniek geweest, ze had geen voelbare breuken, maar
wel ontzettend veel pijn.
Ze
had flinke zwellingen. Jip kreeg een spuitje tegen de pijn, en we kregen
pijnstillers mee. Over een aantal dagen zou
Ze
weer op haar achterpootjes moeten gaan lopen, indien dit niet het geval is,
moeten we bij de dierenarts röntgenfoto’s
Laten
maken. Ze is inmiddels weer twee dagen thuis. Ze verstopt zich en ligt rustig
op plekjes waar ze zich onzicht-
Baar
kan maken. Vandaag is ze voor ’t eerst de trap opgelopen, al zij het op 3
pootjes. We zien verbetering en hopen dat alles goed komt. Ons gezin is weer
compleet!
Bedankt
dat ik hier mijn verhaal kwijt kon.
Heel
veel groetjes van Miriam, Leon en Bryan. Onze poezen Jippe, Oliver en Noah.
Dank
aan de mensen van de dierenambulance, en de dierenkliniek voor hun lieve
woorden van troost en de tijd die ze vrij maakten voor onze poes Jippe te
helpen!
Geplaatst
met goedvinden van auteur Koolkids Miriam,Leon en Bryan
********************************************************************************************************************************************