Index 2

Awards

Links

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

deel 6

deel 7

deel 8

deel 9

deel 10

deel 11

deel 12

deel 13

deel 14

deel 15

deel 16

deel 17

deel 18

deel 19

deel 20

deel21

deel22

deel23

deel24

deel25

deel26

deel27

deel28

deel29

deel30

deel31

deel32

deel33

deel34

deel35

deel36

deel37

 

 

 

 

 

      katttenma@2007                                  

 

 

 

 

                                        

 

                                                        

 

 

 

 

 

 

                                                     Ik ben Sharky.........

 

Hallo, ik heet Sharky en woon sinds kort bij een zwarte kat en die mens baasje geloof ik.

Ik zat al een hele tijd in het asiel waar ik eigenlijk een beetje moe van werd.

Al die andere poezen en katten, meer dan honderd, dus eigenlijk nooit rust.

Vroeger woonde ik ook in een huis, zelfs met tuin, maar dat veranderde.

Mijn bazinnetje kreeg een klein mensje dus kreeg ik bijna geen aandacht meer.

Omdat ik dat helemaal niet leuk vond besloot ik op mijn manier duidelijk te maken dat zoiets niet leuk is.

Ik gebruikte de kattenbak niet maar deed het eigenlijk overal waar het niet mocht.

Dat werd mijn bazinnetje teveel en zij bracht me naar het asiel.

In de tijd dat ik het asiel zat heb ik wel honderden anderen een thuis zien krijgen alleen ik viel altijd buiten de boot.

Niet dat ik hier niet goed verzorgd werd, iedereen was heel aardig tegen mij, maar ik verlangde echt wel naar een thuis hoor.

In het asiel ben ik maar één keertje onzindelijk geweest, na een gevecht tussen twee andere katten werd ik zo nerveus dat ik de kattenbak niet meer haalde.

Er was niemand die me een ander thuis wilde geven.

Na bijna zeven maanden hier geweest te zijn kwam er eindelijk iemand die belangstelling voor mij had, de wonderen zijn de wereld nog niet uit gelukkig.

Hij heeft wel twintig keer bij mijn mandje gezeten en telkens zette ik mijn motortje aan.

Ook heeft hij bij een paar andere poezen gezeten maar kwam telkens terug bij mij.

De laatste keer dat hij kwam zette ik mijn ruggetje omhoog en likte zijn hand, ik vond hem wel aardig.

Helaas ging ook hij weer weg.

Enkele dagen later werd een grote reiskoffer bij mijn kooi gezet en ik liep er eigenlijk vanzelf in.

Ergens wist ik dat ik hiervandaan zou gaan.

Ik miauwde nog een kort bedankje naar mijn verzorgsters en werd de lucht in gehesen.

Als dat zo door zou gaan zou ik nog reisziek worden, wat schommelde dat zeg.

Maar nee, heel voorzichtig liep die mens met de reiskoffer naar de auto en zette mij op de achterbank, ondertussen alleen maar pratend tegen mij.

Nu ben ik niet zo geleerd dat ik mensentaal kan verstaan maar de manier waarop hij sprak stelde mij op mijn gemak.

Ik liet een paar keer horen dat ik er was en ging lekker in die ruime mand liggen.

Na een hele tijd stopte de auto en werd ik voorzichtig eruit gehaald.

Eenmaal in het nieuwe thuis werd de deur open gedaan en de eerste die ik zag was een

helemaal zwarte kat.

Hij bekeek me niet eens maar begroette Baasje en vroeg of hij eindelijk eten kreeg, hij had honger.

Nou ja zeg, als dat een begroeting is...

Ik ging heel voorzichtig op onderzoek uit en ontdekte de kattenkamer.

Helemaal voor katten eigenlijk, van alle gemakken voorzien.

Eten en drinkbak, toilet zelfs een zit of slaapstoel was aanwezig.

Wat een luxe zeg.

Omdat ik nog niet had kennis gemaakt met die zwarte kat deed die mens de deur van de kamer maar dicht, mij alleen achterlatend.

Dat vond ik helemaal niet erg, nu kon ik op mijn gemak de kamer onderzoeken.

Ik ontdekte een krabpaal waar ik op kon zitten en zo naar buiten kon kijken.

Dat was heel anders dan in het asiel, daat zag je alleen maar poezen en katten.

Af en toe kwam die mens naar me toe, dan eens met eten, dan eens met lekkere kattenmelk.

Ik kwam eigenlijk niets tekort.

Wel was ik bang voor dat zwarte gevaar, hij was hier thuis, ik niet.

“s avonds deed die mens de deur open en ojee nu kon dat zwarte monster ook binnenkomen.

En jawel hoor, vanuit mijn stoel zag ik hem binnenkomen en toen hij te dichtbij kwam gromde en blies ik naar hem.

Hij keek heel vreemd toen ik gromde en plotseling draaide hij zich om en liep weg.

Hoera één nul voor mij.

Even later kwam hij toch de kamer weer in en begon van mijn etensbak en van mijn drinkbak te eten en drinken.

Als toppunt gebruikte hij mijn toilet!

Ik zal hem leren, dus deed ik hetzelfde bij hem, ik liep naar zijn etensbak en begon daaruit te eten.

Ik zag hem eerst niet zitten, maar toen ik goed keek zag ik hem in een soort hangmat liggen hoog boven de grond tegen de verwarming aan.

Hij keek en keek en kon zijn ogen bijna niet geloven denk ik.

Ik nam een houding aan van ziezo wat jij kan kan ik ook en wandelde rustig naar mijn stoel toe waar ik lekker wilde slapen.

Uit puur ongeloof sprong hij uit die hangmat en snuffelde aan zijn etensbak, ja die was inmiddels leeggegeten, door mij!!

De eerste nacht sliep ik op mijn stoel, lekker op een warme deken en gelukkig was de deur dicht.

De tweede dag kwam Baasje als eerste naar mij en onmiddelijk zette ik mijn motortje aan.

Hij bleef een hele tijd mij aaien en pas daarna zette hij wat eten en vers drinken op de grond op een goede meter afstand van die ander zijn bakken.

Ik had zo’n honger, maar ik durfde niet te eten uit angst dat die zwarte mijn richting uit zou komen.

Baasje aaide mij en hier werd ik zo rustig van dat ik meteen ging eten, zeg maar rustig vreten.

In enkele minuten had ik al mijn lekkere korrels opgegeten en dronk wat water.

Tevreden sprong ik op mijn stoel en begon mezelf schoon te likken.

Vanmiddag had Baasje bezoek en ook bij die mens zette ik mijn motortje aan.

Ik voelde dat zij ook van poezen hield, alleen rook ze vreselijk naar honden.

Zonder dat ik eigenlijk erg in had passeerde ik die zwarte op enkele centimeters, richting de gang waar ik een uitstekend uitzicht had door het glas van de deur op het balkon.

Ook heb ik vandaag mijn eerste kattenstreek uitgehaald!

Baasje zag dat ik in de slaapkamer liep en hij wandelde achter mij aan.

En toen kon hij mij niet vinden!

Want ik was in het dekbedset gekropen tot helemaal bovenin.

Toen hij voorzichtig het dekbed begon te schudden voelde ik dat ik betrapt was.

Maar het is zo donker hier hoe kom ik eruit?

Opees zag ik het lachende gezicht van dat Baasje en liep er naar toe.

Ik likte zijn hand en sprong weer op de grond.

Volgens mij heb ik een nieuw thuis, nu die zwarte kat nog.