.
kattenman@2007
Hoofdstuk 16
Eindelijk
even tijd gevonden om bij te miauwen.
Het
is inmiddels zomer en het is momenteel zelfs snikheet.
Als
Baasje ’s avonds naar bed gaat ga ik hem achterna en lig heerlijk naast hem.
Alleen
de laatste dagen niet echt heerlijk, eerder klef en benauwd.
Wij
katten zweten nooit, kunnen we ook niet, als je dan een zweethand op je dijbeen
voelt die snel alleen maar warmer en warmer wordt ga ik toch even van bed af.
Dan
drink ik even wat en ga toch weer naast baasje liggen.
Tenslotte
vindt ik gezelschap echt heel fijn.
Gisternacht
kon ik mijn draai niet vinden, dan eens naar buiten kijken dan weer op bed om
daarna weer naar de voordeur te gaan.
Ik
werd er zelf stapelmiauw van.
Het
komt gewoon door de aanstaande weersverandering dat ik zo onrustig ben.
Nu
van mij mag het een nachtje vriezen, het is zo warm binnen, zelfs baasje is lui
en loom.
Wij
zijn dat van onszelf gewend, we liggen de hele dag uitgeteld op onze speciale
plekjes.
Ik
zelf lig onder onze kattenstoel en Tobi ligt er bovenop.
Alleen
als onze voedselbakjes worden gevuld worden we even wakker.
Tobi
echter wordt wakker als Baasje richting keuken gaat, dan staat ie te miauwen
dat mijn oren er zeer van doen.
Zo
heel af en toe krijgt ie dan een stukje ham die meteen wordt verslonden, alsof
ie niks te eten krijgt.
Baasje
komt dan even later naar mij toe en voert me kleine stukjes ham die ik
smakelijk opeet.
Waarom
zou ik de moeite doen om helemaal naar de keuken te lopen?
Ik
krijg mijn deel toch wel.
Vannacht
was het ook weer hopeloos om te slapen.
Eerst
bij baasje geprobeerd die gelukkig zijn hand naast mij neerlag en ik mijn staart daar weer bovenop.
Zo
hadden we beiden geen last van elkaars warmte.
Maar
na een poosje werd het me toch te veel en ging even water bijtanken.
Het
klotste gewoon in mijn buikje toen ik weer het bed opsprong.
Ik
lag nu lekker voor baasje, in de wind van de ventilator.
Maar
ook dat werd niks, na enige tijd werd het toch te koud.
Het
is niet snel goed, het is gewoon overal niet goed.
Ben
mijn draai nog steeds aan het zoeken, alleen ben ik iets minder onrustig.
Er
zit geen onweer meer in de lucht dus alles blijft helaas hetzelfde, klam en
heet.
Vanmorgen
had ik Tobi tuk, hij dacht dat hij als eerste kon eten, fout dus.
Ik
miauwde een waarschuwing dat ik er aan kwam en verdraaid hij keek om en maakte
dat ie wegkwam.
Die
slag had ik gewonnen!!!