Kattenman@2007
Hoofdstuk 21
En dat was niet erg leuk wat
er gebeurde.
Op zekere avond, net nadat we
naar bed waren gegaan, rende plotseling Baasje naar de wc.
En maakte daar de meest
verschrikkelijke geluiden, je zou er zelf ziek van worden.
Toen baasje eindelijk de wc
uit kwam zag ie zo bleek dat zijn gezicht wel doorschijnend leek.
Oef wat zag ie eruit,
lijkbleek en zijn lichaam trilde helemaal.
Automatisch voelde ik dat het
niet goed was en ging pal naast Baasje liggen.
De volgende dag ging baasje
naar de dokter, tenminste dat hoorde ik.
Even later kwam ie terug,
duidelijk zenuwachtig.
Meteen daarna ging de
telefoon en weg was baasje weer.
Dat was het laatste wat ik
van hem zag de komende drie maanden maar dat wist ik toen nog niet.
Het werd al donker en nog was
Baasje niet terug, dat zou hij normaal nooit doen.
Dat werd dus alleen slapen.
Gelukkig had nog wat te eten
en drinken was er ook genoeg maar gezellig was het niet.
De volgende dag, zo tegen de
middag, kwam plotseling baasje zijn zus en begon mijn eten klaar te maken.
En wat is er met Baasje vroeg
ik,
Geen antwoord, had ik ook
niet verwacht, mensen kunnen nooit poezentaal terug praten.
Wel merkte ik dat zij erg
onrustig was, verdrietig zelfs.
Ja zoiets merken wij meteen.
Na mij even te hebben
geknuffeld ging ze weer weg.
Om de volgende dag weer te
komen en mij weer van voedsel te voorzien.
Dat ging zo 2 weken door en
ik begon Baasje zo erg te missen, en ook zijn gezelligheid.
Ik ging veel minder eten, ik
luste het niet meer.
Enkele dagen later kwamen
twee jongens en een meisje hier en gingen allerlei spullen hier neer te zetten.
Dat waren dus de neefjes van
Baasje met een vriendin van een vd jongens.
Zouden die hier komen wonen
en Baasje dan??