@kattenman2007                                                 

         

     

Index 2

Awards

Links

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

deel 6

deel 7

deel 8

deel 9

deel 10

deel 11

deel 12

deel 13

deel 14

deel 15

deel 16

deel 17

deel 18

deel 19

deel 20

deel21

deel22

deel23

deel24

deel25

deel26

deel27

deel28

deel29

deel30

deel31

deel32

deel33

deel34

deel35

deel36

deel37

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                      Hoofdstuk 3

 

 

 

Gisteravond kwam er bezoek

Ik was klaarwakker en stond voor de deur om ze te begroeten

Baasje dacht dat ik de deur uit zou willen en wilde mij in de woonkamer hebben.

Met tegenzin ging ik naar de woonkamer en bleef rustig afwachten.

Toen die mensen eenmaal op de bank zaten, pas toen kon ik ze verwelkomen.

Ik genoot van al die aandacht, dat ik zo had gemist in het asiel.

Ik begrijp dat al die andere poezen en katten ook hun aandacht wilden natuurlijk.

Drie uurtjes gedeeld door 100 dieren plus het schoonmaak en voederwerk.

Ik moest me even achter mijn oor krabben, hoeveel het was weet ik niet maar heel weinig bleef er over.

Soms lag ik heerlijk tussen twee mensen in en dan ging ik naar Baasje om op zijn schoot te liggen.

Het werd al later en later toen tenslotte de laatste bezoeker weg ging.

Uiteraard wilde ik die netjes uitlaten, alleen ook dat mocht ik niet van Baasje.

Ik stond alweer klaar bij de deur maar moest weer naar binnen.

Nadat alles weer was opgeruimd ging Baasje naar de slaapkamer waar ik allang was natuurlijk.

Een hele tijd heb ik daar langs Baasje geslapen.

En nagedacht wat ik met die zwarte kat moest beginnen.

Ik besloot om hem eens te bezoeken, Baasje sliep en was ver in dromenland.

Voorzichtig, zonder een geluid te maken liep ik de woonkamer in en vond Tobi in zijn hangmat.

Verschrikt keek hij naar mij, hij had me dus niet aan horen komen dus.

Ik vroeg waarom hij nog steeds niet met mij wilde praten.

Toen kwam het hele verhaal eruit.

Hij was bang voor mij omdat ik zo lelijk tegen hem deed de eerste dag.

Het was nog maar kort geleden dat hij zijn allerbeste maatje had verloren en nu opeens een poes die tegen hem gromde.

Dat was teveel voor hem, hij was nog niet over zijn verlies heen.

Alles wat hij was gewend ging opeens niet meer want ik hield hem tegen met mijn gebrom.

Ik moest even iets wegslikken, wat voelde ik me rot, ik had dit nooit verwacht en mompelde een excuus.

Heel in het kort vertelde ik waar ik vandaan kwam en dat een asiel ook niet alles was.

Ook hoe blij ik was dat ik bij Baasje was en nu Tobi mij dit had verteld was ik nog blijer

dat ik heel mischien zijn maatje mocht worden.

Tobi wilde eigenlijk, zoals hij was gewend, naar Baasje toe om hem te wekken

Doordat ik zo bromde durfde hij dat niet meer en was daar heel verdrietig om.

Morgenochtend mag jij natuurlijk Baasje wekken,  je mag zelfs op je eigen plek liggen bij baasje beloofde ik hem.

Toen Baasje die morgen, of eigenlijk middag, wakker werd voelde hij niet één maar twee dieren op bed.

Ik op mijn kant van het bed en Tobi aan zijn kant.

Veel vrolijker dan ik al was sprong ik van bed en via de kruk op de vensterbank waar ik heerlijk naar buiten keek.

Ook Tobi was veel vrolijker, hij kon weer de normale aandacht krijgen die hij eigenlijk had verdiend.

Met ons eten ging het ook beter.

Eerst kreeg Tobi zijn eten en ging meteen eten, daarna kreeg ik mijn eten.

Na een minuut of zo wisseldn wij van voedselbak, ik ging naar de bak van Tobi en Tobi ging naar mijn bak.

Zo aten wij van ekaars eten, het waren toch korrels dus dat maakte eigenlijk niets uit.

Zelfs het elkaar passeren viel eigenlijk wel mee, wij keken elkaar wel diep in de ogen maar zonder grommen of blazen liet ik hem gaan waar hij heen wilde.

Ik begon me eigenlijk meer en meer thuis te voelen.