Kattenman@2007

 

        

Index 2

Awards

Links

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

deel 6

deel 7

deel 8

deel 9

deel 10

deel 11

deel 12

deel 13

deel 14

deel 15

deel 16

deel 17

deel 18

deel 19

deel 20

deel21

deel22

deel23

deel24

deel25

deel26

deel27

deel28

deel29

deel30

deel31

deel32

deel33

deel34

deel35

deel36

deel37

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                

 

                                                            

 

 

Vergis je miet, zo lig ik niet altijd.

In het vorige hoofdstuk lag ik even heerlijk te dromen, ik was echt helemaal in dromenland.

Maar ik kan ook heel pienter zijn.

Kijk maar naar het plaatje op mijn uitkijkpost.

Het gebeurt regelmatig dat Tobi denkt dat ie slim is.

Zoals bij het eten, zodra Baasje het laatste voedselbakje heeft gevuld

spring ik van de bank en ga languit in de deuropening liggen.

Tobi loopt dan nog steeds zijn neus cq Baasje achterna.

Dan wil ie eindelijk gaan eten, oeps dan ziet ie mij languit in de deuropening liggen.

Haha, wie is er slim, Tobi durft er niet langs zodat ik alle gelegenheid heb om als eerste te eten.

Dat is een paar dagen heel aardig gelukt totdat Tobi eindelijk er wat op had gevonden.

Toen Baasje het laatste voedselbakje had gevuld en ik net van de bank af sprong liep Tobi al naar onze kamer.

Dus was hij als eerste aan het eten, of ie uitgehongerd was zo at hij of eigenlijk vrat hij.

Als je bedenkt dat er brokjes in onze en in de huiskamer staan.

Ook de voedselbakjes staan in onze en in de huiskamer maar nee als eerste gaat ie naar onze kamer om daar bijna alles op te eten.

Nou ja dan ga ik alvast aan de korrels in de huiskamer beginnen.

Toen Tobi eindelijk was uitgegeten liep ik heel langzaam naar onze kamer en keek of er nog wat was overgebleven.

Verdraaid, hij had niet alles opgegeten en ik kon eindelijk ook aan mijn zachte voedsel beginnen.

Als we zijn uitgegeten gaan we meestal even een tukje doen.

Ik op de rugleuning van de bank en Tobi in zijn hangmat.

Als we zijn uitgerust gaat ook Tobi op de rugleuning liggen.

En ach ja ik sta dat maar toe, hij is tenslotte ook een lid van het gezin.

Gisteravond kwam er bezoek, dat was spannend.

Toen Tobi de bel hoorde rende hij de slaapkamer in maar ik bleef gewoon op de rugleuning liggen.

Het was iemand die iets aan de tv of zo moest doen.

Hij pakte allerlei dingen uit een doos en ik stond er met mijn nieuwsgierige koppie natuurlijk bij.

Er werd geschroefd en aangesloten en bij alles wat die man deed stond ik er bovenop.

Ik moest zien wat die man in ons huis deed.

Alles bleef ik nauwlettend in de gaten houden, zo moeilijk was het niet.

Gewoon goed alles bekijken.

Baasje had mij ondertussen wel geroepen, maar ik was plotseling oost-indisch doof, ik hoorde niets.

Vol spanning liep ik die monteur voor de voeten, of eigenlijk voor zijn handen.

Die man had er geen last van dus mocht ik alles blijven volgen.

De volgende keer als er iets gemonteerd moet worden moet Baasje mij maar roepen dan zal ik het wel monteren.

Tenminste als ik genezen ben van mijn doofheid!

Na een hele poos was die man klaar met de werkzaamheden en bleef er alleen maar wat rommel achter.

Vlug ruimde baasje de rommel op zodat het leek of er niemand was geweest.

Na een poosje gingen de lichten uit en wist ik dat het bedtijd was geworden

Vlug sprong ik op het bed en ging alvast uitgebreid mezelf wassen om daarne heerlijk tegen Baasje aan te kruipen.

Ondertussen was Tobi aan de andere kant op bed gesprongen en ook hij ging lekker op bed liggen.

Wat hebben wij een heerlijk personeel!