@kattenman2005
Hoofdstuk 8
Eindelijk kunnen Baasje en ik goed met
elkaar overweg.
Het heeft even geduurd maar alles is
prima nu.
Ik respecteer hem, ik vergeet dat nog wel
eens als ik me heel erg op mijn gemak voel en mijn nageltjes uitzet,
en Baasje respecteert mij.
Logisch want hij wil dus niet dat ik mijn
nageltjes in zijn vel zet.
“s morgens als Baasje naar zijn werk gaat
zit ik al op de vensterbank naar buiten te kijken.
Als hij dan naar buiten stapt zwaait hij
altijd even en geef ik een afscheidsmiauwtje terug.
Omdat ik nooit precies weet wanneer hij
thuis komt zit ik ’s avonds meestal op mijn krabpaal naar buiten te kijken.
Ik herken zijn auto al want die zie ik ’s
morgens ook wegrijden.
Zodra ik de auto zie en hoor, wij poezen
moeten het o.a vooral van ons gehoor hebben, spurt ik naar de bank
en ga uitgebreid languit op de leuning liggen.
Als Baasje eenmaal thuis is spring ik van
de bank en loop langzaam naar de gang waar Tobi inmiddels ook al zit.
Diegene die het dichts bij de deur zit
krijgt als eerste een aai over zijn kopje.
Meestal ben ik dat dus en daar geniet ik
echt van.
Nadat ons etensritueel is afgelopen gaan
we beiden op de rugleuning van de bank ons uitgebreid wassen.
Omdat het vandaag behoorlijk warm was en
wij niet kunnen zweten
was ik blij dat baasje de ventilator
had aangezet.
Naarmate de avond vorderde werden wij erg
onrustig.
Tobi bleef maar aandacht vragen en
natuurlijk kreeg hij die ook en ik liep dan eens naar de krabpaal om
daarna om te keren en naar de slaapkamer
te lopen en daar op de vensterbank naar buiten te kijken.
Na een minuutje had ik het al weer gezien
en liep naar de buitendeur waar ik het balkon kon zien.
Ook dat vond ik opeens niet meer
interessant dus liep ik weer naar Baasje en gaf een kort miauwtje.
Een soort miauwtje van ongenoegen zoiets
van ik zit niet lekker in mijn vel.
Plotseling wist ik waarom ik niet lekker
in mijn vel zat.
Ook Tobi had door waarom ook hij onrustig
was.
Er zat een grote verandering in het weer
buiten in de lucht.
Ondanks dat we het al veel vaker hadden
meegemaakt worden we toch telkens erg onrustig.
Zelfs op bed was ik heel onrustig, dan
lekker tegen Baasje aan liggen om het volgend moment van bed te
springen en naar de vensterbank te gaan
waar ik gedachteloos naar buiten zat te kijken.
Ook Tobi was dan eens op bed dan weer op
de bank om vervolgens in zijn hangmat te springen.
Kortom we hadden een heel onrustige nacht
terwijl baasje lekker lag te slapen!
De volgende dag was het broeierig weer,
de zon scheen nauwelijks
maar in huis en net achter het raam was
het behoorlijk warm.
Zo tegen de middag werd het alsmaar
donkerder en een paar uurtjes later zag ik de eerste regendruppels\
tegen het raam aan komen.
De regen werd meer en meer totdat ik
nauwelijks nog naar buiten kon kijken.
Opeens een fel licht gevolgd door een
hevig gerommel.
Onze voorspelling was dus uitgekomen, dat
was de grote weersverandering dus.
Donder en bliksem wisselden elkaar af terwijl
het flink bleef regenen.
Nou dat was dus het lekkere warme weer
dacht ik, alhoewel het in huis nog dagen lekker warm zal zijn.
Wat dat betreft maakt het ons niet zoveel
uit zo’n weersverandering, maar dat onaangename gevoel is niet leuk.
Na zo’n verandering komen we weer tot
rust en zijn we gewoon weer lieve poezebeesten.
Ik laat Baasje lekker over mijn kopje
aaien en Tobi ligt lekker te dromen in zijn stoel.